در جست‌وجوی ابن‌سینا

کمتر شهری می‌تواند ساکنی به نام‌آوری ابن‌سینا داشته باشد. او در اوایل سدهٔ پنجم هجری به همدان آمد، پزشک و وزیر فرمانروای محلی شد، بخش بزرگی از آثارش را در میان آشوب‌های سیاست درباری در همین شهر نوشت و در سال ۴۲۸ هجری قمری در همدان درگذشت.

برجی برای یک اندیشمند

آرامگاهی که امروز می‌بینید یادمانی از سدهٔ بیستم است، نه گوری از سده‌های میانه. هوشنگ سیحون نیم‌رخ آن را از گنبد قابوس گرفت و سپس آن را به دوازده ستون باریک گشود. از دور خشک و جدی به نظر می‌رسد؛ اما وقتی زیرش بایستید و بالا را نگاه کنید، به چیزی شبیه یک گل بدل می‌شود.

درون موزه

موزهٔ کوچک ارزش آهسته‌دیدن دارد. نسخه‌های خطی و چاپ‌های قدیمی در کنار ابزارهای تاریخی پزشکی قرار گرفته‌اند و کتابخانه چند هزار جلد کتاب دارد. بخش مربوط به «قانون» را از دست ندهید؛ کتابی که دانشگاه‌های اروپا قرن‌ها از آن درس می‌دادند.

شب را هم بمانید

آرامگاه در میدان بوعلی‌سینا است و تا بازار و میدان امام فاصلهٔ کمی دارد. اواخر روز بروید و پس از تاریکی بیرون بایستید تا برج نورپردازی‌شده را در آسمان شب ببینید، سپس برای شام به شهر بروید.