فیروزه و گل: صبحی در لالجین

لالجین سفال را همان‌طور می‌سازد که شهرهای دیگر نان. صبح یک روز کاری تقریباً از هر خیابانی بگذرید، صدای چرخ‌ها را می‌شنوید و قفسه‌های کوزه‌های در حال خشک‌شدن را تا سقف می‌بینید.

یک کارگاه انتخاب کنید

نیازی به برنامه‌ریزی نیست؛ بیشتر کارگاه‌ها از بازدیدکننده استقبال می‌کنند. وارد شوید، سلام کنید و تماشا کنید. سفالگران در چند ثانیه کاسه و گلدان می‌سازند و کوره‌های اتاق‌های پشتی از اول صبح روشن‌اند.

چرخ را امتحان کنید

بسیاری از سفالگران دعوتتان می‌کنند بنشینید و امتحان کنید. اولین ظرفتان تقریباً حتماً فرو می‌ریزد؛ بخشی از لذت همین است و باعث می‌شود قدر مهارت بی‌زحمت‌نمای آن‌ها را بدانید.

خرید

لالجین بیش از همه به لعاب فیروزه‌ای عمیقش شناخته می‌شود، اما ظروف لاجوردی، بشقاب‌های نقاشی‌شده و سفال بی‌لعاب هم پیدا می‌کنید. قیمت در کارگاه‌ها بسیار کمتر از فروشگاه‌های شهر است. اگر ظروف را با خود می‌برید، بسته‌بندی بیشتری بخواهید.

ترکیبش کنید

لالجین در مسیر غار علیصدر است و این دو گردشی طبیعی برای یک روز می‌سازند. جمعه‌ها نروید؛ بسیاری از کارگاه‌ها تعطیل‌اند.